Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Je bent veel te ernstig voor je leeftijd, zei hij. Ik heb het al vaker opgemerkt. Ben je altijd zoo ernstig geweest? Of heb je iets dat je hindert?

— Nee, ik ben altijd zoo geweest.

Zij begon hem het een en ander uit haar jeugd te vertellen. Haar kindsheid tusschen een strengen vader, en een ziekelijke moeder. Zij was voornamelijk door haar zuster, die tien jaar ouder was dan zij, opgevoed. „Janine" was feitelijk een schuilnaam, dien zij had aangenomen om haar levensomstandigheden te verbergen voor haar vader, die nog altijd in de meening verkeerde dat zij verkoopster was in een groot warenhuis. In werkelijkheid heette zij Anne — Anne Bannalec. Zij was een echte Bretonsche. Buiten haar oudste zuster Marie had zij nog een broer, die nu in de dertig was, en een kleine garage hield in Quimper en getrouwd was. Haar zuster, die eveneens gehuwd was, woonde in Nantes; maar haar beide andere zusters : Yvonne, 25 jaar, en de kleine Frangoise, 15 jaar, waren nog thuis. Haar vader was rijksambtenaar, ontvanger der belastingen.

Anne vertelde van haar jeugd in Quimperlé, haar kostschooljaren daarna, van haar 15e tot haar 18e te Quimper, toen zij reeds de aandacht van de mannen begon te trekken, en Marie, die inmiddels verloofd was, niet meer voldoende op haar letten kon. Toen zij 18 geworden was, had zij niet langer op het pensionaat willen blijven. Haar moeder wist van haar vader gedaan te krijgen, dat zij weer thuis mocht komen, op voorwaarde dat zij

Sluiten