Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wilde, was er dagenlang over te doen. Thuis ploeterde ze harder dan een dienstbode, zonder ooit een cent ervoor te ontvangen. Nee, Janine beklaagde zich niet over de keuze, die zij gedaan had. En vleiend voegde zij er aan toe :

— En nu ik jou ken, ben ik niet meer alleen, en ben ik veilig en gerust. Het eenige waar ik altijd bang voor geweest ben, is ziek te worden of een ongeluk te krijgen. Maar met een der beste dokters van Parijs als mijn vriend, ben ik er niet bevreesd meer voor. Zoolang jij mijn vriend bent, kan me niets ernstigs overkomen.

— Toch wel, zei hij glimlachend. Je zou verliefd kunnen raken.

— O, ik geloof niet dat d&t me zoo gauw gebeuren zal.

♦ ♦

*

De trein die Bakowski naar Parijs terug zou voeren vertrok om negen uur in den morgen uit Brussel. Hij had erop aangedrongen, dat Janine hem niet zou vergezellen en met den volgenden trein zou gaan. Zoodoende behoefde zij niet vroeg op te staan, en als men hem soms aan het station opwachtte, zou hij tenminste alleen zijn. Bovendien was het niet onmogelijk dat hij, wegens het congres, enkele collega's in den trein zou ontmoeten. Teneinde haar niet te wekken, had hij de tusschendeur gesloten (in Brussel hadden zij twee kamers met elk een aparte badkamer), en zij hadden den vorigen avond,

Sluiten