Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar zijn zoon, die zich bemoeide met dingen, die hem niet aangingen .... hij zou hem bij gelegenheid toch eens ernstig onderhanden nemen ....

Henry, die vond dat hij zeer slim te werk ging, maakte hoegenaamd geen vorderingen. Hij had er na zijn eerste pogingen reeds van afgezien, zijn vader op straat te volgen, want gewoonlijk nam deze een taxi en de jongen vond het te gevaarlijk en te ingewikkeld, hem in een andere taxi achterna te gaan. Toen begon hij de laden van zijn vader's bureau te doorzoeken, snuffelde in diens papieren, voelde diens zakken na, opende zelfs een brief, en luisterde telefoongesprekken af. Het was geen gemakkelijke taak, want hij diende ervoor te zorgen, dat noch zijn vader, noch zijn moeder iets ervan merkten. Niemand van de huisgenooten mocht iets ervan weten. Maar.... wat een voldoening, als hij straks zijn moeder zou kunnen verklaren : „Nu heb ik het bewijs! Nu weet ik het zeker! Maakt u zich maar niet ongerust, en laat mij begaan !"

Hij stal een portefeuille, forceerde een slot. Het doel heiligde de middelen . . . Doch al zijn pogingen bleven vruchteloos.

Hij begon reeds aan den goeden uitslag te wanhopen, toen het toeval hem te hulp kwam. Op zekeren avond, terugkomend van een les, ontmoette hij op straat zijn vader. Bakowski leek verstrooider dan ooit. Hij liep met snelle schreden de straat door, en zijn zoon trok onwillekeurig de conclusie, dat de dokter op weg was naar een

Sluiten