Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zieke; hetgeen des te waarschijnlijker was omdat ze zich vèr van huis bevonden, in een dicht bevolkte en armelijke arbeiderswijk, waar Bakowski zeker zijn maitresse niet geïnstalleerd zou hebben. Men kon echter nooit weten, dacht de jongeman, en... . aangezien zijn vader hem niet had opgemerkt.... dreef een ziekelijke nieuwsgierigheid hem aan, den ander te volgen.

Plotseling was de dokter door een deur verdwenen. Henry noteerde het huisnummer en den naam van de straat, en hij vervolgde zijn weg, toen hij op den hoek eensklaps staan bleef, een oogenblik nadacht, op zijn schreden terugkeerde, en een café binnenging, waar hij achter het venster de deur in kwestie in het oog kon houden. Hij wachtte de terugkomst van zijn vader af.

Hij moest lang wachten. Een uur verliep, en het leek hem eindeloos. De dokter was ongetwijfeld niet bij een zieke op bezoek, tenzij het een hoogst ernstig geval gold, want nooit bleef hij zoo lang. Opnieuw hoopte Henry, dat hij op het goede spoor was. Er was iets wat hem zei, dat een of andere troebele bezigheid zijn vader in dat huis vasthield. Of was hij mogelijk ongemerkt reeds weer vertrokken? ....

Eensklaps ging de deur aan de overzijde open, en de jonge Bakowski zag een lange, hel verlichte gang. Drieof viermaal reeds had hij die deur zien opengaan sedert hij zijn uitkijkpost had betrokken, en iederen keer voelde hij het hart in zijn keel kloppen; doch telkens was het een onbekende geweest die uit de gang te voorschijn

Sluiten