Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Enkele dagen nadat hij zijn vader uit een verdacht huis in de omgeving van de place de la République had zien komen, begaf de jonge Bakowski zich naar een winkel in fotografische artikelen in de buurt van de straat waar zij woonden, met het doel enkele negatieven, die hij had laten ontwikkelen, terug te halen. Gewoonlijk ontwikkelde hij zijn films zelf, maar ditmaal had hij er geen tijd voor gehad, en omdat hij zijn vriend beloofd had, hem de kiekjes zoo spoedig mogelijk te zullen laten zien, had hij de negatieven door den fotograaf laten ontwikkelen en afdrukken.

De juffrouw die hem hielp kende hem niet, en vroeg zijn naam.

— Bakowski, antwoordde hij.

Zij zocht in een alfabetisch gerangschikte kaartenkast, en reikte hem een enveloppe over. Onmiddellijk vermoedde hij een vergissing, want hij had zes negatieven gegeven, en in de enveloppe bevond zich minstens het dubbele aantal. Deze was echter duidelijk met blauw potlood gemerkt, en droeg den naam „Bakowski". Hij haalde er enkele exemplaren uit, en dit bleken foto's van een jonge vrouw in een park, met een pekineesje op den arm. De vrouw was voor hem een volkomen onbekende, doch.... eensklaps kreeg hij een schok; het was of iemand hem met een harde vuist in de borst stompte : één der foto's stelde zijn vader voor, met hetzelfde hondje in zijn arm .... De zoon begreep.

Hij betaalde en vertrok, nog versuft van den schok,

Sluiten