Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en tieren, en het is nog niet uit. Natuurlijk, hij moet er zich bij neerleggen. Maar eerst dacht ik, dat hij me het huis uit zou jagen .... Hij wil, dat ik trouw; maar dat is onmogelijk. Ik houd niet van .... van den vader .... van ....

— Ken ik hem?

— Ik geloof van wel : Gaston, de loopjongen van den kruidenier.

Anne zag eensklaps het beeld voor zich van een weerzinwekkend, gedegenereerd type, half satyr, half idioot, en bij de gedachte, dat zij dat individu als haar zwager zou moeten beschouwen, kon zij zich niet weerhouden griezelend te glimlachen .... Arme Yvonne ! . . . . Alles liever dan haar aan een dergelijken afgestompten bruut over te geven ....

— Hoelang weet vader het al?

— Zaterdag wordt het twee weken.

— Yvonne, zei Anne, terwijl zij probeerde haar stem eenige vastheid te geven. Het kind moet geboren worden; je moet het alléén groot brengen; en in géén geval trouw je dien bruut.... Ik blijf een paar dagen hier, omdat ik er nu eenmaal ben, en omdat ze mij verwachten. Daarna ga je met mij naar Parijs. Je bent meerderjarig en niemand kan het je beletten. Maar je moet dapper zijn . . . . Ik weet nog niet of ik direct naar Parijs terug ga, of dat ik een tijdje hier ergens in de buurt blijf logeeren. Mijn vriend is dokter; het is een goed mensch, we zullen met hem de zaak bespreken. Den kleine brengen we ergens

Sluiten