Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Allen baden, alvorens den maaltijd te beginnen. De ontvanger zat aan het hoofd van de tafel. En nadat hij naar de gezondheid van zijn dochter had geïnformeerd — zij hadden elkander sinds Kerstmis niet gezien — begon hij over de crisis in het zakenleven. Officieel geloofde hij nog altijd, dat zij verkoopster was in de ,,Galeries Lafayette"; maar Anne was er vrijwel zeker van, dat hij de waarheid vermoedde. Doch ... hij wilde het niet weten .... En toch kon hij zich er soms niet van weerhouden onaangename toespelingen te maken.

— Ik zou zoo zeggen, dat jij nog niet te erg onder de crisis lijdt, begon hij. Je ziet er chic uit... . Hebben ze in de zaak de salarissen nog niet verlaagd ? Wacht maar, dat zal gauw genoeg gebeuren.

Het leek wel of hij er een sadistisch genoegen in schepte zijn dochter te laten liegen.

Of wel:

— Dat hondje van je is echt ras; een mooi beestje. Dat heeft je zeker wel een vierhonderd frank gekost, niet?

Gelukkig was haar vader slecht op de hoogte met de prijzen, die te Parijs voor luxe honden betaald worden. De hond had juist vijfmaal den prijs gekost dien hij noemde. Maar, omdat hij haar onderzoekend aankeek, moest zij wel antwoorden.

— Ik weet 't niet, zei zij blozend. Ik heb hem van een vriend gekregen.

— Je houdt er rijke en gulle vrienden op na, meesmuilde de ander.

Sluiten