Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oortje, dat zoo verleidelijk onder de blonde gepermanente krullen schuil ging :

— En nog altijd niet verloofd?

— Dat zal ik u morgen vertellen, moeder, als we meer op ons gemak zijn .... Toe, ga nu naar papa; anders is hij weer boos. Zij wierp haar moeder een kushand toe.

— Tot morgen! Tot morgen ! . . . .

— Heb je een verloofde? vroeg Yvonne, zoodra zij alleen waren.

— Nee, klonk het eenvoudig.

En totdat zij insliepen babbelden de beide zusjes over andere dingen.

* *

*

Den volgenden dag, Woensdag, was het marktdag. De ontvanger was naar zijn kantoor, en madame Bannalec, die de zorg voor de huishouding aan Yvonne en Frangoise overliet, ging met haar kleine Parisienne inkoopen doen. Zij verlangde ernaar met Anne alléén te zijn, en tevens wilde zij haar in het stadje laten bewonderen.

Anne had zich heel bescheiden gekleed. Wanneer zij naar huis ging, nam zij nooit haar mooiste kostuums mee. Enkele dingen, die zij toch niet meer droeg, voor haar zuster; en één of twee jurken, een rok, en witte blouses voor haar zelf. Zij hield er niet van opzichtig te zijn, en met haar aangeboren tact vermeed zij in haar geboortestad, en voor haar ouders, de fraaie toiletjes ten toon te spreiden die zij trouwens, zelfs in Parijs,

Sluiten