Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vat, en reikte haar dochter het gewijde water toe.

* *

*

Den volgenden Maandag ging Bakowski naar Quimper. Dien dag leed hij wederom onder een nerveuze neerslachtigheid. Het verblijf buiten Parijs, de buitenlucht, de zee vooral, hadden een gunstigen en heilzamen invloed op zijn geest, verjoegen de spoken die hem in de hoofdstad vaak beletten helder te zien, en verschaften hem iets dat op afleiding leek. In Bretagne waren de gedachten helder en klaar als de Augustushemel. Doch heden verfoeide hij het leven. Hij beschouwde het als een ondraaglijke kwelling. Het hinderde hem uitermate, dat zijn ontmoetingen met Janine in het verborgen moesten plaats vinden. Hij had niets liever gewild dan vrij en frank zijn liefde, zijn verheven, edele gevoelens openlijk te toonen. Het walgde hem, dat hij zich als de eerste de beste vrouwenlooper moest gedragen, en heimelijk zijn vriendin bezoeken ....

Zij gebruikten te zamen het middagmaal in de eetzaal van het „Hotel de l'Epée" temidden der lumineuse Bretonsche fresco's van den schilder Julien Lemordant, den oorlogsblinde. En toen de maaltijd ten einde liep, kwam Bakowski voor den dag met een wensch, welke hem reeds sedert zijn aankomst in Concarneau had bezig gehouden :

— Janine, lieveling, zei hij, ik zou het buitengewoon op prijs stellen, kennis te maken met je moeder. Ik heb

Sluiten