Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— een kleinigheid welke het leed en de verwarring van het doktersgezin nog kwam vergrooten. Aan het ontbijt verscheen de dokter met een nieuwe das, die zijn vrouw nooit eerder gezien had.

— Hé, merkte zij op. Heb je een das gekocht?

Haar man kocht zelden of nooit zelf zijn dassen — en

hij had er ook weinig behoefte aan. Daarom intrigeerde het haar.

— Ja, antwoordde hij, terwijl hij trachtte zijn stem zoo onverschillig mogelijk te doen klinken; maar zijn wangen kleurden even. Ik zag die das in een étalage; ik vond hem aardig en niet duur, en ik heb me laten verleiden hem te koopen.

— Je hadt gelijk.

Het was Dinsdag, en van nu af merkte madame Bakowska op, dat haar echtgenoot de das in kwestie iederen Dinsdag droeg.

Eens, toen hij op het punt stond uit te gaan, 's avonds na het eten, ging hij naar zijn kamer om van boord en das te verwisselen. En het was wederom de das van Dinsdags, welke hij aan had toen hij bij zijn vrouw kwam om afscheid te nemen.

Zij kon zich niet inhouden, en vroeg vriendelijk :

— Man, wil je me een plezier doen?

— Waarmee? vroeg hij.

— Doe die das af; hij staat je niet. Neem een andere. Je hebt er genoeg.

Hij aarzelde enkele seconden, zichtbaar in de war;

Sluiten