Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De maand October brak aan, en de herfst zette in met onweersbuien en felle windvlagen, stormen en dreigende luchten.

Op een Zondagmiddag, toen de zon hen had uitgelokt tot een autotochtje, overviel hen midden in het park van St. Cloud een plotseling opstekend noodweer. Zij waren in een taxi, en verzochten den chauffeur hen langs den kortst mogelijken weg naar den quai de Passy terug te brengen. Doch, enkele oogenblikken later lieten zij den wagen stoppen, getroffen als zij waren door het schouwspel dat zich eensklaps, toen zij een hoek waren omgeslagen, voor hun oogen ontvouwde : achter een gordijn van door den wind heen en weer gezwiepte takken, wier gulden en purperen bladeren werden afgescheurd en ronddwarrelden alvorens te komen neerplakken op den modderigen grond, lag, onder het bleeke licht van de regenzon, Parijs, helder en scherp afgeteekend als een tooneelscherm. De zware wolken dreven uiteen boven dien horizont van gebouwen en vormden boven de stad als een aureool, dat het contrast met de donkere schaduwen nog scherper deed uitkomen.

De nat geregende ruit belemmerde het uitzicht. Bakowski draaide het venster naar beneden en zwijgend keken hij en Janine gedurende enkele oogenblikken het imposante schouwspel aan. Achter hen kliefde een bliksemstraal de lucht; een dreunende roffel verloor zich in het uitgestrekte woud.

Janine richtte zich op met een schok.

Sluiten