Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Het afscheid van den zomer! zei ze, zoo onverschillig mogelijk, om te laten zien dat zij niet bang was.

De taxi zette zich weer in beweging en vervolgde zijn weg naar de sprookjesstad, terwijl het onweer nog steeds in geweld toenam en snel tot een toomeloozen daver aangroeide. De tusschen de heuvels ingesloten bliksemstralen doorploegden den hemel naar allen kant, en de onmiddellijk erop volgende donderslagen ratelden lang na als tromgeroffel. Het was één van die najaarsbuien, welke de onweders van den vollen zomer in geweld overtreffen.

Janine werd nerveus, en drukte den arm van den dokter tegen haar borst; haar hart sloeg onstuimig, doch Bakowski gaf er zich geen rekenschap van. Zijn gedachten waren elders. Bedroefd en bitter dacht hij hoeveel overeenkomst er bestond tusschen dit October-onweer en zijn liefde. Maar .... overwoog hij .... na mijn winter zal er geen nieuwe lente openbloeien.

Regendroppels begonnen door de kap van de auto te lekken. Eén ervan viel op zijn voorhoofd en gleed neer

langs zijn wang als een traan.

* *

*

Dokter Bakowski was thans min of meer tevreden over zichzelf, hoewel hij nog steeds diep ongelukkig was, omdat hij, behoudens de schaarsche uren die hij bij haar doorbracht, gedwongen was gescheiden van Janine te

De Ziekte die Liefde heet. H

Sluiten