Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beslissing over. Nu ik toch niet kan trouwen met de vrouw, die ik liefheb, heb ik tenslotte feitelijk geen scheiding noodig. Ik achtte het echter noodzakelijk, dat je alles wist: dat is de eenige reden waarom ik het je heb verteld.

— Maar waarom zou je niet kunnen hertrouwen?

— Het zou te ver voeren om je dat uit te leggen.

— Och, ik heb ook niet het minste recht om het te weten. De pretentie zou belachelijk zijn ... . Wel, denk erover na. Ik ben bereid je je vrijheid terug te geven.

Zij trok zich terug in haar kamer. In haar hart

voelde zij innig medelijden met hem. Maar dat, dat kon zij hem onmogelijk zeggen. Haar trots verbood haar, zich aan hem vast te klampen.

En in de eenzaamheid van haar kamer weende zij. De droom van haar leven lag vergruizeld .... Waartoe hadden zij samen gestreden, getracht elkander te leeren kennen en te begrijpen, als het alleen was om te komen totditpoovere resultaat? ... „En toch, dacht zij ... Als hij die andere niet wil trouwen, dan is het omdat hij niet genoeg van haar houdt. Een andere beweegreden is ondenkbaar. En dan .... dan is alles nog niet verloren .... Om der wille van ons beiden, om der wille van ons allen, moet ik verstandiger zijn dan hij, en de banden welke ons verbinden niet verbreken. Daartoe zal het altijd nog vroeg genoeg zijn, wanneer ik tot de overtuiging ben gekomen, dat er niets meer te redden valt. Voor het oogenblik ben ik het aan hem nog meer dan aan de kinderen

Sluiten