Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

speelde; maakte hem zelfs scènes, toonde zich grillig, en ongelijkmatig van humeur. En toen dat alles niet de minste uitwerking bleek te hebben, vertelde zij hem, dat zij van een ander hield.

Zelfs dat scheen hem onbewogen te laten.

— Ik heb je al meermalen gezegd, antwoordde hij, dat ik het zou toejuichen, als je iemand vond van je eigen leeftijd, iemand dien je liefhebt, en die op zijn beurt van jou houdt. Den een of anderen dag zou het toch gebeuren; je ontkomt niet aan de liefde — het is een noodlot, een natuurwet, waaraan jij, helaas, evenmin ontsnapt als een ander. —Alleen hoop ik, dat hij je waardig is, en het groote geluk, dat hem te beurt valt, naar waarde weet te schatten. En vooral, dat hij je niet teveel verdriet zal veroorzaken. Kon hij je maar beminnen zooals ik je bemin .... Maar daarvoor moet men de vijftig voorbij zijn; en een man van vijftig brengt andere bezwaren mee, die hem ongewenscht maken .... Ik ben er blij om voor jou; het is heerlijk : lief te hebben en te worden bemind.

Hij dwong zich, kalm te blijven, en hij slaagde erin zóó wel, dat Janine zich afvroeg : „Geeft hij zoo weinig om me, of is zijn liefde zoo groot, dat ze onmogelijk te bevatten is?"

— Toen ik hem vertelde, dat ik een verhouding had met Henry, zei ze later tegen haar zuster, bleef hij zóó onverschillig, dat ik me afvroeg of hij soms dacht, dat ik hem wat op den mouw trachtte te spelden .... Ik

Sluiten