Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij, zonder iets te zeggen, twee honderd francs in den zak van zijn pantalon. Henry repte er eveneens met geen woord over, maar hij betaalde met één der honderd francs biljetten de consumpties, die zij in een kleine bar, in den omtrek van de Champs Elysées, gebruikt hadden. Toen zij de bar verlieten, riep hij een taxi aan.

Het vermaakte Janine te zien hoe weinig het ventje eraan gewend was, zich eenigszins ruim te kunnen bewegen, en hoe onhandig hem de duizend en een kleinigheden afgingen welke den man die weet te leven, doen kennen. Zij dineerden in een goed restaurant en telkens als hij iets bestelde, bloosde hij. Zonder haar erin te kennen bestelde hij witten wijn bij het voorgerecht en rooden wijn bij den hoofdschotel; hij scheen er een kinderlijk genoegen in te scheppen met eenig vertoon links en rechts fooien uit te deelen. Janine dacht: Hij zou vaker met mij uit moeten kunnen gaan; het zou prettig zijn, hem te leeren hoe hij zich moet gedragen. Hij zou zich zonder twijfel een leerling toonen aan wien eer viel te behalen en het zou niet lang duren of hij zou haar de loef afsteken. Zij voorzag het. . . Intusschen danste hij als een heidensch godje, at als een wolf, maar gedroeg zich aan tafel als een linksche galant....

Na het diner gingen zij naar een bioscoop en na de bioscoop natuurlijk naar „Au Sex-Afifieal". Toen zij uit de dancing kwamen, waar zij gebleven waren tot het sluitingsuur, had Henry alweer honger en zij gingen nog een stukje eten in de „Cloche d'Or". Het was even over

Sluiten