Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om nooit meer terug te komen. Hij zou niet terug kunnen keeren zonder zichzelf weg te gooien.

„Ik heb het gedaan om hem van zijn liefde te genezen !" herhaalde zij opnieuw. „Nu, ik kan er gerust op zijn, dat hij genezen is !"

Langzaam en triest kropen de uren voorbij. Zij had geen moed om iets te doen. 's Avonds zou ze naar een of andere dancing gaan. Niet naar „Sex-AppeaV', maar ergens anders. Zij zou trachten een anderen vriend te vinden. Alles, alles zou ze opnieuw moeten beginnen. . . . Zij dacht erover enkele dagen bij haar ouders te gaan doorbrengen, in Quimperlé. Als aan een stroohalm klampte zij zich vast aan de gedachte, alles aan haar moeder te vertellen ....

Toen werd er gebeld en de werkster kwam terug met een „pneumatique".

Janine huiverde alsof zij koorts had. Haar hand die den brief aannam beefde. Er kwam een waas voor haar oogen. Het eerste oogenblik kon zij het schrift niet eens onderscheiden.

— Geef den jongen, die den pneu gebracht heeft, een franc, zei zij, en haar stem klonk haar onwezenlijk in de ooren, als die van een vreemde ....

Het briefje is van dokter Bakowski. Met krachtige, rustige hand staat in den hoek het adres van den afzender geschreven .... Janine durft amper den geperforeerden rand af te scheuren en het blad open te vouwen. Het moet haar veroordeeling inhouden.

Sluiten