Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ten slotte wint haar nieuwsgierigheid het. En zij leest:

„Mijn allerliefste! Wees niet boos, dat ik vanmorgen niet gekomen ben. Ik was verhinderd, vanwege een patiënt dien ik niet alleen kon laten. Het speet mij heel erg en voortdurend zijn mijn gedachten bij jou. Ik heb je lief voor altijd. Weetje slechts wat het zeggen wil: lief te hebben? — Ik kom morgen, om tien uur, zonder mankeeren. Met al mijn teederste gevoelens voor jou, als immer,

je Henry B

Janine wreef zich de oogen, las en herlas .... En dan — opnieuw — barstte zij in tranen uit.

Sluiten