Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen!" Nóch Janine, nóch Henry zouden over hun liefde wroeging behoeven te hebben. Men zou zeggen : „De dokter is in vrede gestorven, bijna gelukkig. Als hij geweten had, dat zijn zoon flirtte met de vrouw die hem bovenal dierbaar was .... Hij heeft er, goddank, nooit iets van vermoed ! De Voorzienigheid heeft hem op het juiste oogenblik weggeroepen !"

In werkelijkheid moest Bakowski zelf de rol spelen van die Voorzienigheid. En ook voor hemzelf zou het de beste oplossing beteekenen : de uiteindelijke bevrijding.

„Tevreden zijn over zichzelf, ziedaar het eenige ware geluk." En hij voegde eraan toe : „Zich opofferen voor zijn liefde — zonder dat de geliefde het weet — ziedaar de hoogste zelfvoldoening . . . . "

Bleef nog slechts over: de wijze te bepalen, waarop hij zijn voornemen zou ten uitvoer brengen. Verschillende mogelijkheden rezen voor hem op. Elk middel, dat hem zou noodzaken naar huis te gaan, moest uitgesloten worden, en eveneens die welke het vermoeden aan opzet zouden kunnen doen rijzen .... Hij toefde bij de gedachte zich voor een auto te werpen, terwijl hij haastig de straat overstak.

Toen hij die tweede beslissing genomen had, bereidde hij zich er op voor, haar ten uitvoer te leggen. Hij zocht een punt met veel en druk snelverkeer. Hij had alle besef omtrent de plaats waar hij zich bevond verloren. In gedachten verzonken, was hij urenlang steeds recht voor zich uit blijven loopen, zonder zich rekenschap te geven

Sluiten