Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vervolgens schreef hij enkele woorden aan zijn vriend en collega Soutan. En zonder gerucht te maken verliet

hij de woning ....

Buiten heerschte nog de duisternis van den nacht. Hij sloeg de richting in van den boulevard du Montparnasse, liep bij „La Coupole" binnen, en trachtte iets te eten. Maar het voedsel wilde hem niet door de keel3 en hij bleef doelloos achter zijn tafel zitten, strak voor zich heen turend ....

* *

*

Janine had een slapeloozen nacht doorgebracht. Zij had 's avonds willen uitgaan, maar zij had zelfs den moed niet kunnen vinden om zich te kleeden. Ze had Murie opgebeld, en toen de kleine brunette gekomen was, had Janine weer teveel schaamtegevoel om te kunnen vertellen wat er gebeurd was; terwijl haar vriendin poogde haar af te leiden, wenschte zij feitelijk reeds weer alleen te zijn.

Zij liet haar vriendin naar „Au Sex-AppeaV vertrekken, zonder dat het Janine speet, dat Murie haar opnieuw alleen achterliet; zonder den minsten lust te gevoelen mee te gaan. Murie, hartelijk, toegenegen vriendinnetje, deed al het mogelijke om haar mee te krijgen, maar zij bereikte niet anders dan een hardnekkig : „Nee," of de herhaalde klacht: „Ik voel me zoo ongelukkig !"

Toen zij eindelijk weer alleen was, kon Janine haar bitteren gedachten opnieuw den vrijen loop laten.

Sluiten