Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mij een zetel als hoogleeraar aan jde universiteit in Warschau wordt aangeboden. De colleges hadden den ien October reeds moeten beginnen. Ik heb er lang over nagedacht. En, hoezeer het mij ook spijt, ik ben tot het inzicht gekomen, dat het beter is de benoeming te aanvaarden.

— Dan houdt je al niet meer van me.

Zij schreeuwde het niet uit: zij fluisterde het, zachtjes, als een onwillekeurig geuite gedachte.

— Integendeel, lieveling, ik heb je lief, sterker dan ooit! Maar juist, omdat ik je liefheb, moet ik gaan. Ik voel, dat ik een hinderpaal ben op je weg naar het geluk. Er kan uit onze verhouding niets goeds voortkomen. Ik ben te oud voor je. Ik heb het je herhaaldelijk gezegd. Je dacht misschien, dat ik het zei om je te plagen, om een komplimentje uit te lokken? Nee, ik sprak in vollen ernst, en ik ben ervan overtuigd, dat je bestemming elders ligt. Je zult aarzelen, die bestemming te volgen, — omdat je medelijden hebt met mij — zoolang ik in Parijs ben. Wanneer ik eenmaal ver weg zal zijn, ben ik niet langer een beletsel. Misschien, misschien zal ik kunnen vergeten. Jij, jij zult vrij zijn, volkomen vrij .... Mijn kleine lieveling, mijn vogeltje ! Kijk ! Ik maak het deurtje van je kooi open : ik hergeef je de vrijheid ....

Janine richtte zich op. Recht voor hem staande, zei zij :

— Jongenlief, in dit ernstige oogenblik mag er geen komedie tusschen ons zijn. Ik wéét watje tot je besluit heeft gebracht. Ik sliep niet, ik heb je gezien, gisteren,

Sluiten