Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer verder zien. Ik heb alles geregeld met het „Crédit Lyonnais"; het is je zoo gemakkelijk mogelijk gemaakt.

— Ik wil je geld niet, als jij zelf er niet meer bent! Ik wil je geld niet! . . . . Gaat je vrouw met je mee?

— Nee .... ik heb behoefte alleen te zijn. Later misschien ....

Hij voltooide zijn gedachte niet. Met medelijden, met teederheid dacht hij aan zijn zoon, die hield van Janine, maar niet door haar bemind werd .... Was het waar, dat zij den jongen niet liefhad? .... Hij wist niet meer wat hij hopen moest, maar hij kon zijn vriendin toch niet vragen zijn zoon haar liefde te schenken ....

Nee, de eenige uitweg was te eindigen met dit alles. Hij was aan het eind van zijn uithoudingsvermogen ! Alles liever dan de kwelling en de foltering dezer laatste maanden ! Hij had het spel met Janine te ver gedreven. Hij moest uit haar jonge leven verdwijnen. Welk recht had hij, haar mee te sleepen in dit drama? Hij ontnam haar alles, zonder haar iets ervoor in de plaats te geven. Als hij, Bakowski, meende, dat hij zonder haar niet kon leven, dan was dat nog geen reden om haar op te offeren ! Indien hij Janine liefhad — en hij had haar lief, boven alles — dan moést hij zich opofferen. Vóór alles diende zij te leven; daarna zou hij probeeren zichzelf te redden.

— Lieveling, zei hij, ik ga. Alles wat gezegd moest worden, is gezegd; het zou wreed zijn, dit afscheid te rekken; aan jou dank ik de schoonste ontroeringen van mijn leven .... Word gelukkig.

Sluiten