Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VII.

Tien jaar later voerde, op een stralenden Juli-morgen, de Noorder Expres Bakowski naar Parijs terug. Meermalen reeds had hij een telegram uit zijn zak gehaald, alsof hij verwachtte, dat hij er alsnog die bizonderheden in zou vinden, welke de inhoud hem tot nu toe niet had onthuld. „Moeder ernstig ziek, zouden verheugd zijn overkomst." En het was onderteekend door zijn oudste dochter: Brigitte.

Gedurende zijn verblijf in Warschau waren de banden, welke hem aan zijn gezin bonden, steeds losser geworden. De eerste jaren had hij nog wel geschreven, — niet te dikwijls, want het ontbrak hem nog meer aan tijd dan aan lust, — maar in ieder geval voldoende om in groote lijnen op de hoogte te blijven. Langzamerhand echter, in beslag genomen door zijn drukken werkkring, was hij hun verjaardagen gaan verwaarloozen, en zelfs met Nieuwjaar had hij niet meer geschreven. Eens had hij zijn vrouw voorgesteld met de beide meisjes in Warschau te komen wonen. Zij had geweigerd en vanaf dat oogenblik was zij als een vreemde voor hem geworden, alsof zij inderdaad gescheiden waren. Zij ontving het geld voor haar levensonderhoud door bemiddeling van de bank. Zij bedankte hem niet meer, en

De Ziekte die Liefde heet. 14

Sluiten