Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij moest en zou haar terugvinden ! Hij wilde haar vergiffenis vragen .... haar, wie hij nooit iets anders dan het beste had toegewenscht. Maar hoe haar te vinden? ,,Sex-Appeal" bestond sinds lang niet meer. Trouwens, zou hij den moed gehad hebben er weer binnen te gaan?

Toen schoot het hem te binnen, dat Murie gewoon was, alvorens naar bed te gaan, even bij „Graf/", op de place Blanche, aan te loopen en iets te eten. Hij gaf er zich geen rekenschap van, dat er inmiddels tien jaren verloopen waren. Met een beetje geluk — dacht hij — zou hij Murie daar kunnen aantreffen. Aan die zwakke hoop klemde hij zich vast, nam opnieuw een taxi en liet zich naar de place Blanche brengen.

En inderdaad vond hij Murie; een Murie, oud geworden en zwaar. Maar ook hij scheen veranderd te zijn, want zij herkende hem niet dadelijk. Zij zat bij den ingang, voor de geopende ramen, naast een jongmensch van twijfelachtige distinctie, dat haastig ruim baan maakte, toen de dokter zich tot Murie wendde. Buiten, op den boulevard, loeiden de loudspeakers der kermistenten door elkaar, speelde een orkestje het populaire refrein : „Je me sens dans tes bras si petite", en de schoenen der dansenden schuurden scherp over de steenen.

— Kijk! in Parijs? vroeg Murie met gemaakte liefheid.

Hij gaf haar een hand, maar bleef staan. En na een

Sluiten