Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is verklaarbaar doordat de landschappen gegroeid zijn uit lagere gemeenschappen en de overheidstaak, dus ook de rechtspraak, tusschen hoogere en lagere gemeenschappen is verdeeld. Toen de regeering in de politieke contracten de voorwaarde stelde dat haar ambtenaren toezicht zouden uitoefenen op de landschapsrechtspraak, gingen de zelfbesturen, op aandringen van het europeesch bestuur ertoe over verordeningen uit te vaardigen. Hierin werden de bevoegdheid der verschillende rechtbanken en rechters en ook regels van materieel en formeel privaatrecht vastgelegd. Men bereikte hiermede dat ten aanzien van dit punt orde en regelmaat werd verkregen en dat de praktijk in overeenstemming werd gebracht met terzake geldende gouvernementsbepalingen.

Zoo vinden we in regelingen van 1889, die nu nog van kracht zijn in de landschappen Asahan en Deli, bepalingen op de vervangende hechtenis bij wanbetaling van opgelegde geldboeten, de te betalen gerechtskosten bij het aanhangig maken van burgerlijke zaken en de gijzeling.

In verordeningen van later datum (b.v. in die van Deli van 1 Maart 1909) vindt men bepalingen op het leggen van conservatoir beslag ter verzekering van de rechten van den eischer in een civiel geding en op de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken.

Daarnaast ook bepalingen, die bevoorrechte schulden aanwijzen en de bij geldleeningen te bedingen maximale rente vaststellen. Bovendien wordt in dezelfde verordening het kantoor van den sultan als notariskantoor

Sluiten