Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HEIWERK BIJ HET IJ, 1897. STEDELIJK MUSEUM, AMSTERDAM.

de virtuoos van dit genre zal worden. Maar van het ogenblik dat hij merkt met hoeveel gemak hij schilderen kan, gaat hij zijn eigen vaardigheid wantrouwen, daar hij voor zich zelf het gevaar voelt van dood te lopen in oppervlakkigheid door het toegeven aan een neiging tot bravoure. Die eerlijkheid, een vanBreitner's edelste karaktereigenschappen, zal hem zijn leven lang het moeilijkste pad doen kiezen, ten koste van een al te gemakkelijk succes, maar de resultaten waren die volgehouden zelftucht volop waard. Reeds uit zo vroege soldaten- en paar denstukken, uit portretten en figuurstudies blijkt de belangrijkste hoedanigheid van Breitner's manier van zien en van werken: zijn nauwkeurige aandacht voor de hoofdzaken in het geobserveerde motief en de vereenvoudigde weergave van die hoofdzaken door feilloos geplaatste accenten. Deze houding tegenover het onderwerp typeert het wezen van den kunstenaar zoals men die ook uit zijn werkwijze kan afleiden. Meer dan de spontaneïteit van de uitvoering en het ogenschijnlijk gemak doen vermoeden zijn Breitner's werken uit veel inspanning en studie geboren. Na tal van krabbels en uitvoerige tekeningen en kleurschetsen van de compositie of van de details, soms na maanden geploeter, werden eindelijk de ware verhoudingen en het juiste evenwicht van kleur en licht gevonden en kon een schilderij in één ruk afgemaakt worden. Op zijn beste ogenblikken en als hij volkomen geconcentreerd is kan hij wel eens in enkele

BRÊITNÈR 4

Sluiten