Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Parijs, Februari 1936

B.M.

Wanneer je mij vraagt wat mij in den laat sten tijd het diepst getroffen, het innigst bezig gehouden heeft, moet ik na rijp beraad antwoorden: een drietal volksbetoogingen, waarvan één, de eerste, ter eere van Romain Rolland. Deze ligt nu al weer een paar weken achter mij en toch gaan mijn gedachten er telkens naar terug, terwijl ook in gesprekken met kameraden dit thema telkens weer opduikt.

Zes duizend bijna uitsluitend jonge menschen verzamelden zich in de onmetelijke zaal van de Mutualité, jou welbekend omdat wij er samen de opening van het fameuze schrijverscongres bijwoonden. De zaal kraakte van de massa. En buiten stonden, tot een heel eind op de Boulevard SaintGermain, nog duizenden vergeefs op binnenkomst te wachten. De toegangen tot het gebouw waren, gelijk tegenwoordig te doen gebruikelijk is, door een sterke politiemacht bewaakt. Met het gebrek aan psychologisch inzicht, dat iedere overheid op beslissende momenten kenmerkt (zenuwen geven nu eenmaal immer slechte raad), had men te bevoegder plaatse op relletjes gerekend. Onnoodig je te zeggen, dat de gansche manifestatie volkomen rustig en waardig, volgens een vooraf nauwkeurig bepaald programma, verliep zonder één wanklank. En terwijl van het podium af de beteekenis en de

1) Het antwoord op deze missieve kan men vinden in ,,In Gesprek met de Voriflen" door Menno ter Braak (Rotterdam, 19)9), blz. 266 enz.

Sluiten