Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

condities der personaadjes ons niet bevallen. Het is inderdaad tegen alle regelen der schoonheidsleer en tegen alle grondbeginselen der critiek in om een voorkeur te verbinden met een bepaald milieu. Maar in weerwil dat dit alles mij duidelijk is, kan ik hoogstens een aangeboren afkeer met kracht onderdrukken, maar ik mag niet ontkennen, dat die afkeer bestaat. En ik vraag mij af of zulk een natuurlijk apriorisme niet van meer waarde is dan de kunstmatige constructies van het verstand. En deze „incompatibilité d'humeur" blijft op den achtergrond altijd bestaan, ook al doet men zichzelf geweld aan en tracht men het voorwerp zoo zuiver, zoo rustig en zoo eerlijk mogelijk in zijn goed en kwaad te beoordeelen.

85

De ja-broers vergissen zich in hun schatting van de Vergissing. Zij beschouwen deze als een fout, welke te voorkomen is en zooveel mogelijk voorkomen moet worden. Ik neem aan dat de vergissing onvermijdelijk is: een wezenlijk bestanddeel en bovendien een der liefste aantrekkelijkheden des levens. Wat wij leven noemen, óók buiten het enkel biologische om, kan ik mij niet zonder stofwisseling voorstellen: wij spijzen ons met illusies en scheiden vergissingen af. Zij die prat gaan op hun beginselvastheid, maken een heilsfeit uit hun constipatie.

86

Op een balcon te Luzern met uitzicht op wijd water en bergen, doet J. mij een verhaal over Remarque, dien hi) zoo nu en dan ontmoet.

Sluiten