Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2. OVERPEINZINGEN TE LONDEN

Gog en Magog zijn twee houten poppen in Guildhall opgesteld, op een kinderachtige wijze afschuwelijk, toevallige resten van het een of andere carnavalsfeest, maar die door de bedriegelijke werkzaamheid des tijds eerbiedwaardig en dus in veler oogen fraai zijn geworden. De eerbiedwaardigheid immers heeft niets met eenige wezenlijke waarde, noch met innerlijke rijkdom uit te staan. Een gauwdief mits vergrijsd en van onberispelijken wandel voor het oog der menschen, wordt hoffelijk en vol respect bejegend om zijn ouderdom alléén.

Aan Gog zoowel als Magog is iedere kunstwaarde vreemd en een symbolische beteekenis bezitten zij al evenmin. Het zijn grove, onoogelijke speelgoederen, die één dag van zotternij dienst moesten doen, doch welke men vergeten heeft op te ruimen. Ze zijn onderling verwisselbaar omdat ze gelijkelijk leelijk en zinloos zijn en de samenstelling Gog-en-Magog klinkt mij in de ooren als lood-om-oud-ijzer. Misschien zou deze als spreekwijze de bekoring van het nieuwe hebben. Het zou een vriendelijke verbazing wekken, wanneer wij de gastvrouw op haar vraag: roode of witte wijn?, antwoordden: och, dat is mij Gog om Magog, Mevrouw. ... Men kan deze namen ook voor die van Scylla en Chanbdis stellen: hij is van Gog èn Magog gekomen. Het is misschien wel aantrekkelijk om voortaan niet meer te zeggen hij is van kwaad tot erger, maar hij is van Gog tot Magog vervallen! De vereering van wansmakelijke en geestesarme overleveringen is kenmerkend voor een volk van huiche-

Sluiten