Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ervaren meester ons hoe men op de gelukkigste wijze kan doorschipperen tusschen de tradities, die men toch heusch nooit geheel los mag laten en de eischen des tijds, welke al evenmin verwaarloosd mogen worden. Met schilderijen van dat soort, verdienstelijk en vervelend, heeft Stanley Spencer zich, gelijk te voorzien was, een degelijke faam verworven in de kringen der rechtschapen, dat wil zeggen middelmatige kenners.

Maar diezelfde Stanley Spencer maakt voor zich alleen en in het geniep schandelijke teekeningen en weerzinwekkende schilderijen, welke nooit in de gewijde ruimten van Burlington House vertoond mogen worden en waar men in net gezelschap, hoe kunstlievend ook en zelfs op het moderne af, vol schaamte over zwijgt. Ergens in een klein dorp verborgen schildert Stanley Spencer lieflijke landschappen voor zijn welgestelde tijdgenooten en zijn verboden werk voor de toekomst.

Ik zag een reeks van deze teekeningen in het zaaltje van Zwemmer. Deze beeldden zonder uitzondering barokke en verbitterde liefdestafreelen uit, waar overwegende vrouwen, zwaar van bouw, en hanige heertjes bij betrokken waren; of meisjes, zielig en onvoorbereid, die niet bestand blijken tegen het prestige van rijkdom en manbaarheid gecombineerd.

Al deze schetsen, en ik zag er heel wat, hoonden het armelijke, onzindelijke, belachelijke van de handelingen der verliefden. Menschen zijn meestal in de vrije natuur al niet fraai, doch in groezelige en rommelige slaapkamers, mismaakt door verlangen of plezier, zijn ze stellig weerzinwekkend. Spencer heeft een

Sluiten