Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijging idealiseeren en zij die a priori verheerlijken wat komen moet. Er zijn er maar weinigen onder ons, die aan hun naaste werkelijkheid en het heden genoeg hebben.

Het historische heeft nimmer bekoring op mij uitgeoefend en zelden of nooit kende ik de vreugde van hen die voor een bouwwerk in bewondering verzonken of met eenige vergeelde papieren in de hand, zich geheel in het bestaan der voorouders wisten te verplaatsen. Ik wil hiermee niet te kennen geven, dat ik geen oog voor de schoonheid van oude architectuur zou bezitten, alleen, dat ik die buiten het historische om erken. Ik geniet als het pas geeft van een vernuftig evenwicht van massa's, van een lijnenspel dat zich geestig en sierlijk voltrekt, van een ornament zinrijk en nauwkeurig aangebracht, van een kleur, een stemming, een atmosfeer, doch zonder in te zien hoe dat alles iets hoegenaamd te maken heeft met den tijd, waarin het werk ontstond. Dezelfde overwegingen, dezelfde aanleidingen tot ontroering en overpeinzing komen in het geding, wanneer ik voor een constructie sta, welke gisteren voltooid werd. Het is naar mijn overtuiging noodig bij kunstbeschouwing het begrip tijd uit te sluiten. Een kerk is niet mooi omdat hij bij toeval een merkwaardige schakeering van de romaansche stijl vertegenwoordigt en nog minder omdat, naar de handboeken vermelden, de grondvesten in twaalfhonderdzooveel gelegd zijn. Er bestaat geen wezenlijk verschil m den aard van mijn bewondering voor St. Trophime te Arles en die voor het Hilversumsche stadhuis. Hoe diep verschillend van opvatting en uitvoering deze gebouwen ook mogen zijn, zij bekoren

Sluiten