Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het gedrang door geraken. Ook mij volkomen onbekende snoeshanen doen mij epistels toekomen. Dikwijls om uitdrukking te geven aan de afkeer, welke ik hun inboezem, dikwijls om mij raad te geven, welke zij als goed beschouwen. Waardeering is over het algemeen bescheiden en noopt maar zelden tot uiting.

De adviseurs zijn dikwijls, op een ietwat bittere wijze vermakelijk. Zij vermeenen het naadje van de kous te kennen en zien ieder voor ongeneeslijk idioot aan. In feite spreken zij zich, een hoogst enkele maal met brave bedoelingen, doch meestal door ziekelijke bemoeizucht gedreven, uit over de meest verscheiden aangelegenheden, welke zij niet voldoende kennen om tot een redelijk oordeel te komen. Die drang om zich in te laten met andermans zaken was, naar het mij toeschijnt, vroeger niet zoo sterk; althans in de practijk des levens kwamen wij er niet zoo vaak, niet zoo onaangenaam mede in aanraking. En zeker waren er toen niet, gelijk nu, gansche regeeringsstelsels op bemoeizucht en de daarmede onafscheidelijk verbonden achterklap en pottenkijkenj gegrondvest. Een overwegend deel van de ergernissen welke het bestaan in dezen tijd ons in een zeldzaam rijke schakeering aanbiedt, komt voort uit de neiging, welke steeds minder bedwingbaar wordt, om de neus in 's buurmans zaken te wurmen. Ja, men overdrijft niet wanneer men beweert dat de politiek, dat hondsch bedrijf, meer en meer afziet van denkbeelden en verlangens, om geheel op gepeoe's en gestapo's, op geweld en verraad te steunen. Dat noemt men dan een politiek, welke niet uit droomen en phrasen is

Sluiten