Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tretten van verachtelijke bankiers schilderen; de musicus vervaardigt op bestelling een feestfanfare voor den een of anderen kauwgomkoning en de schrijver verdoet noodgedwongen een kostelijk deel van zijn tijd en geestkracht aan een dagbladbedrijf, dat overal met den dag dieper in de lafheid en de baatzucht verzakt. Deze dualiteit, bron van onpeilbaar innerlijk leed, heeft ook goede zijden. Aldus wordt in den kunstenaar het besef van zijn anders-zijn levend gehouden; aldus wordt dagelijkschheid gedramatiseerd. Het masker biedt bekoringen en voordeelen. Hij, die zich aan de gebruiken en eischen van de wereld aanpast, voorzoover dat noodig is met het oog op een rustige en aangename regeling der materie, behoudt in zijn binnenkamer en in zijn gemoed een vrijwel onbeperkte vrijheid. De opstandigen, die zich door hun gedrag en uiterlijk openlijk prijs geven, zijn de ware broeders niet en zij leveren voor de Bestaande Orde luttel gevaar op. Voor wat zichtbaar is, kan men zich hoeden, tegen een uitgesproken vijand kan men zich wapenen. De kunstenaar, die zich schijnbaar schikt, is de heilige Verrader, die, nergens en overal thuis, zonder een zweem van gewetenswroeging, om der wille van zijn waarheid de wereld ontrouw wordt.

Dat verheven samenzweerdersbestaan nu, naast en onder en achter de maatschappij, wordt door de totale staat met alle middelen onmogelijk gemaakt. Daarom dus, om het beste, zuiverste en edelste in ons zelf, haten en vreezen wij de totale staat.

Er kan echter nog één ding voorkomen, dat erger dan de absolute dwang van buiten is: dat men aan het masker éérst went, er daarna behagen in gaat scheppen

Sluiten