Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere deugden mag verheugen; alleen vraag ik mij af, of hij de aangewezen man is om daar zoo dringend onze aandacht voor te vragen. Daarbij laat hij dan nog op iedere bladzijde doorschemeren, wat hij in enkele hoofdstukken schaamteloos verkondigt: dat hij, wanneer de gelegenheid zich voordoet, gereed staat met eenige andere zielenadelijke buitenstaanders het benarde vaderland te redden. Ook Duhamel's vroegere vriend Jules Romains bemoeit zich tegenwoordig ongevraagd en druk met politieke vraagstukken: hij spreekt en schrijft met opgewektheid en een zichtbaar welbehagen in zichzelf, zonder dat iemand er aandacht aan besteedt en dus ook zonder gevolgen van welken aard ook. Ik wil niet beweren, dat Georges Duhamel en Jules Romains zich buiten de politiek van hun land moeten houden; zij hebben dezelfde rechten als de banketbakker op de hoek. Maar er is een groot verschil. De banketbakker beroept zich bij de uitoefening van zijn burgerplichten nooit op zijn banketbakkerschap, terwijl Duhamel meent en beweert, dat hij, uit hoofde van zijn schrijverzijn, meer dan iemand anders aangewezen is, om zich met de openbare zaak in te laten. Duhamel dient zijn vaderland, dat hij zonder twijfel eerlijk liefheeft, beter en duurzamer met het voortbrengen van goede letterkundige werken dan met vluchtige gedachten, vluchtig neergepende artikelen als hij ons hier aanbiedt. Hij begaat de fout, die zooveel kunstenaars in de laatste jaren gefnuikt heeft: te meenen, dat de menschheid meer behoefte heeft aan actueele bereddering, dan aan meesterwerken, welke aan tijd noch ruimte gebonden zijn. Wil men dan met alle geweld, dat de „intellec-

Sluiten