Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een menschelijk leven door te dringen. Bij Karei van de Woestijne behoefde men echter geen teleurstelling te vreezen. Nadat ik jaren lang in intiem verkeer met zijn gedichten gestaan had, maakte ik eerst in 1927 persoonlijk kennis met den schrijver. En één oogopslag bij de eerste ontmoeting gaf mij de zekerheid dat deze Dichter méér was dan zijn litteratuur. Van dien datum af heb ik Van de Woestijne dikwijls gezien. Ik volgde gedurende een cursus zijn lessen aan de Gentsche Hoogeschool over de Geschiedenis der Renaissance in de Nederlanden, ik dineerde wekelijks op zijn vriendelijk buitentje ,,La Frondaie" te Zwijnaarde bij Gent, ik maakte een reis in zijn gezelschap door Nederland; ik heb dus in dat tijdvak in alle mogelijke omstandigheden des levens Van de Woestijne van dichtbij gade geslagen. En eiken keer weer merkte ik dat zijn persoonlijkheid boven zijn werk uitstak. Er was bij Van de Woestijne een menschelijk overschot. Zijn kunst ontstond uit een overdaad. Waar zoovelen zich martelen om, met een gering geestelijk goed en een minimum van talent, een groot man te schijnen, daar slaagde Van de Woestijne er, met al zijn talent en vaardigheid, niet in om aan al de schatten van zijn vernuft en gemoed beeld te geven. Hij wastè rijk. En zijn levenswerk weerspiegelt slechts een deel — zij het dan ook een onvervangbaar en belangrijk deel — van zijn uitzonderingswezen. Op dit oogenblik staan wij, die Karei van de Woestijne gekend hebben, nog niet vrij van zijn leven in de wereld. Onze herinneringen zijn nog te levend. Onze vriendschap is nog te strijdbaar. Het is mogelijk, het is zelfs zéér waarschijnlijk dat men vroeger of

Sluiten