Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

later tekortkomingen en zwakke plekken, dat men fouten tegen de goede smaak of vormen welke verouderd zijn in zijn werk zal ontdekken. Maar dat is onze taak niet, dat is de taak van de beoordeelaars der toekomst, die in staat zullen zijn zijn arbeid en niets dan zijn arbeid te kennen, terwijl op ons nog de bekoring van den te vroeg verloren mensch nawerkt en ons besluit beïnvloedt.

Karei van de Woestijne is gestorven in Augustus 1929, na een zwaar en langdurig ziekbed. Over het algemeen geloofde men in letterkundige kringen, dat er na zijn dood zeer veel inedita te vinden zouden zijn, omdat het bekend was dat de dichter eigenlijk voortdurend geschreven heeft en slechts na ernstige keuze tot publiceeren overging. Er werd vooral veel gesproken van zijn aanteekeningen, en inderdaad droeg Van de Woestijne altijd in zijn zak een aantal kleine opschrijfboekjes, waarin hij zijn invallende gedachten, zijn regels en zijn strophen direct noteerde. Van die boekjes moeten er tientallen in zijn nalatenschap aanwezig zijn, maar het is de groote vraag of zij voldoende stof tot publicatie bevatten. Men mag niet vergeten dat in den bundel „Substrata" reeds veel van die losse regels openbaar gemaakt zijn. Men eert de nagedachtenis van een dichter slecht indien men brokstukken zonder wezenlijk belang publiceert. Nu is echter de kwestie van belang erg betrekkelijk! Wat is belangrijk en wat niet? Dit hangt uitsluitend af van welk standpunt men deze vraag stelt. Wanneer men eenmaal van een dichter als Van de Woestijne is gaan houden, dan is niets van hem en in verband met hem zonder belang. Maar anderzijds vraag ik mij

Sluiten