Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn gesprek gaf een beeld van zijn wezen: met een ietwat kwijnende stem, die tegelijkertijd ironisch en teeder was, zei hij de eenvoudige waarheden, welke voor hem natuurlijk waren, doch den geestelijken middenstand, die vooroordeel boven oordeel stelt, als lasterlijk cynisme in de ooren klonken. En zoo leefde hij, rijk aan liefde welke kritiek niet uitsloot, stil en bescheiden, doch immer bereid tot offers, wanneer de farizeeërs het de menschen van goeden wille weer al te lastig maakten.

VI

ƒ. Slauerhoff

}. Slauerhoff is in de Nederlandsche litteratuur altijd anders geweest. Toen hij zijn eersten bundel gedichten, onder den naam „Archipel", publiceerde erkenden wij naast tekortkomingen zoo in 't oog vallend, dat wij er met den besten wil van de wereld niet aan voorbij konden gaan, een zeer bepaalden en zeer eigenaardigen tóón, welke voor Nederland nieuw was. Dat een dichter van twintig jaar openlijk de invloeden, welke hij onderging, bekent, pleit slechts voor zijn eerlijkheid. Wij verheugden er ons over, dat hij in zijn jeugdige onzekerheid heul en heil zocht bij Corbière, Rimbaud en Verlaine, dichters, die overigens in Nederland nimmer eenige werking uitoefenden. Zelfs in de keuze van zijn meesters was hij dus anders; zooals hij anders was in woordgebruik, in rhythme, in beeldspraak. Anders in denkwijze, in waarneming, in weergave; anders ook in zijn manier van leven.

Sluiten