Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de dochter van Pharao uit haar witte duisternis verrees.

Ze schoven zich breed door de volte; Herre wist vrij baan te maken. Bij den spullebaas met den hansworst verzamelden zich velen; een doffe fanfare op de turkse trom, begeleid door het schetteren van een tuba. De eerste voorstelling was afgelopen, en de artiesten, vuile tricots over wanstaltige spierbundels, vertoonden zich ter aanmoediging op de houten voorgalerij. Bezoekers liepen uit de tent, bezweet, lachend en blijkbaar tevreden. Onder de eersten, die Herre zag en herkende, was Antje Adzers Eisinga, in gezelschap van een langopgeschoten jongen man, even mager en met ^etzelfd hoekige gezicht; haar broer. Herre kende hem maar vaag, de jongen was niet in het boerenbedrijf, had iets als een landbouw-acte naar men zei, maar voerde mets uit.

Herre verloor één kort moment zijn zekerheid; zijn hand gleed van de gladde schouder van Boukje, draalde eensecon e op de arm van het meisje, viel neer. Antje Adzers Eising; Een onaangename verdeelde gewaarwording, ie s van pj^ en weerzin en geheime aantrekking, e oop . onwillekeurig een pas vooruit, bedacht zich, wilde zich at wenden. Maar het was te laat. Ze stapte langs hem zag Boukje, Sieuwk en Maai, zag den kaasventer van de streek, en den kleinveekwanselaar, allemaal woudkers, die g^etten. Zij groette terug, haar broer mompelde binnensmonds: Navond.

.—. Och hedenl

Het vrouwenkoor barstte rap om hen los.

— Oók op de kermis 1 Wel, wel, wel...

De hele dag al? Hoe is t mooglijk...

.—- Och heden... 1

— Dat we jullie niet éérder zagenl

Herre tastte naar zijn boord, de punten zakten. Maar de

das met lila lovertjes bolde nog prompt en e vi

fier op zijn hoofd. Een duister, onwillekeurig besluit dreet

hem eensklaps naar de erfdochter. Hij schudde haar hand.

HijAzagehët gezicht met de te grote neus en dunne mond

Sluiten