Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij vatte Boukje's middel, hij drukte haar dicht tegen zich, zoals voorheen, alsof hij haar verbaasde en plotselinge verkoeling niet opmerkte. Daarna draaide hij zich naar Antje Adzers. Op haar wangen begonnen kleine vlekjes te gloeien. Hij stond op, hij zwaaide de jeneverkelk en viel weer in met het refrein, tot de anderen schudlachten:

Sie- Sie- Siene Laat me lo<f,

en anders val ik om,

dat komt niet van de dronkenschap

maar door den ouderdom!

Oeds begon piepend en lachend mee te zingen, Sieuwke, door de drank en buitenechtelijke liefkozing in haar betamelijkheidsgevoel verraden, zette in met schelle stem, Jurjen bromde de bas, de weer brutale Tamme floot.

Boukje wendde het hoofd af — vuurrood, geplaagd. Antje Adzers keek op naar Herre, één ogenblik lang waren haar ogen groot van bewondering, dan sloeg ze de wimpers neer. Haar broer keek zwijgend en somber-jaloers toe, hoe Herre zich uitraasde:

0, m'n Lieve zwartkop,

voeL eens, hoe m'n hart kLopt,

o m'n Lieve kruLlebol,

jij maakt mij het hart op hol...

De omzitters klapten in de handen, om de boeren aan te moedigen; de muzikanten letten gespannen op Herre, die hun een gulden had toegegooid, en namen de liedjes over, die hij instemde; de mazurka draaide weer, iedereen zong, Herre stond op zijn stoel en stampte als bezeten. Hij had de vaart en de heftigheid bereikt, die hij hebben wilde... nu kwam de politiek. Hij keek naar Antje, en toen ze de ogen weer verwachtend naar hem opsloeg en hij van de stoel stapte, deed hij, als zag hij haar niet, tilde Boukje op, en sleepte haar mee in de dans.

Boukje drukte zijn lippen weg, duwde tegen zijn arm, om

Sluiten