Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ging Rudmer met zelfverzekerde ijdelheid naar bed. Maar er waren ook avonden op de kroeg, dat hij bierladingen kreeg te hijsen, waarvan hij ziek en rillend naar huis terugkeerde; hij werd een keer in een gevecht verwikkeld, kreeg glasscherven in zijn hand en een blauw oog, en vervloekte die nacht het hele corps. Hij kreeg de platte leren pet en de liggende boord te dragen, waarmee hij de straat op werd gestuurd, drie weken lang; een spitsroedenlopen op gevoelens van haat, vernedering en een vage, beschamende hoogmoed: Nu ziet dan tenminste iedereen, dat ik student ben, al is het een groene; maar later — later...

De ontzaglijke biergelagen op de kroeg putten hem uit; en elke morgen daarna trof hem het verwijtend zwijgen van het echtpaar Seislingh, bij wie hij in huis was. Zij konden blijkbaar niet begrijpen, dat de aardige, knappe jongeman, die zijn intrek bij hen genomen had, zich zo liet ringeloren. — Rudmer dacht aan de raad van den mennisten leraar, en trachtte zich af en toe te verzetten. Maar dan was, als een tweede-ik, de zonderlinge gestalte van Gijsbert Karei Vitringa achter hem; en de koele, half rauwe stem waarschuwde telkenmale:

—• Fout, waarde heer, fout...

Meestal leek het, of Vitringa niet zag, dat men Rudmer sarde, plaagde, dwong om te drinken. Zijn ogen gleden ongeroerd en spotziek over Rudmer's gezicht; en slechts een enkele keer knikte hij hem met koele bemoediging toe, als Rudmer zijn blik hulpzoekend naar hem toekeerde.

De laatste week was de ergste; na de aanvankelijke veronachtzaming en de treiterende, maar gevaarloze opdrachten van de tweede week rolde hij des nachts geradbraakt in bed. Eens trachtte hij zich thuis schuil te houden; maar een kleine rossige Drentenaar, die hem alle dagen scherp in het vizier hield, haalde hem naar de kroeg, en liet hem —- in zijn onderbroek — een cancan op de tafel dansen.

Rudmer verademde, toen de laatste avond kwam. Maar die laatste avond werd de benauwendste. En het was Vitringa die hem ten slotte redden moest, nadat hij twintig dagen lang

Sluiten