Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn tong werd dik en slordig •—■ een lust voor het oog. Wat jij, Wiarda?

•—- O ja, ik dans, zei Rudmer en trok colbert en das recht. — Theo stak de wijsvinger omhoog en hing even tegen de borst van Vitringa. —• Hoor je dat, kereltje, hij danst 1 En wij kijken 1 Vorwarts, immer 'rein in die Bude, zoals de Mof zegt...

Vitringa haalde berustend de magere schouders op. Ze stommelden met den oud-student door de tuin heen naar het tafeltje, terwijl de muziek de Estudiantina aanhief. — Verdomd, zei Rudmer met opeengeklemde tanden, — de luitenant heeft 'r. —■ Wees blij en laat haar bij 'm, maande Vitringa, die al begreep, wat hij bedoelde; maar Rudmer's ogen volgden gebelgd den Pruis, die de begeerde donkere buit langs het plankier rondgeleidde.

Vitringa schoof dieper in de schaduw weg, terwijl Theo meeneuriede, stampte en blijkbaar door de muziek zwaarmoediger dan ooit aan zijn academische jeugd herinnerd werd; want toen de Estudiantina met de bekende galop eindigde, klonk zijn bierstem zonderling doortraand en schor in de van retirerende voeten doorschuifelde stilte. Achter hen giechelde een vrouw om den zatten Hollander; mannen hoestten bedwongen, vermaakt. Bij de nieuwe dans won Rudmer het weer van den in de nabijheid drentelenden luitenant; hij zag het meisje een sluwe en verrukkelijke glimlach van vrouwelijk leedvermaak verbijten, toen zij zich in zijn armen voegde. Hij omarmde haar in de snelle ronde met hebzuchtige naijver; zijn voeten zwierden licht en sterk, zijn hoofd was vol overmoedige verliefde woorden, zijn handen vrij. Toen hij zijn wang tegen de hare schoof en zijn mond naar een kus zweemde, gaf ze hem een onzachte tik. •— Sie werden zu frech, mein Herr... meine Eltern, bitte, fluisterde ze, maar ze leunde dichter bij zijn borst. •—• Sie sind ja wunderbar zum Frechsein, Sie müssen mir aUe<) verzeihen, antwoordde hij gedaagd en geprikkeld; hun adem werd sneller, hun monden omhelsden elkaar van verre, de nacht was eensklaps vol blindelingse bronst; en als een overwinnaar keerde Rudmer naar het

Sluiten