Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ouderlijk tafeltje van de danseres terug. — Op dat ogenblik naderde mr. Theo Brander, waggelend, joviaal en aardbeikleurig, de bierpul in de hand; Rudmer zag hem de mond opensperren, een rosé holte in het fantasielicht, de tong sloeg een keer opwaarts als een dikke vis; toen zong de jurist weer:

JVir kommen jetzt vom BaLLe,

vom BaLLe, vom BaLLe,

da Lieblen wir ' ne KaLLe,

'ne KaLLe Liebten wir — —

Een duizelige woede tegen den runderachtigen indringer trok het bloed uit Rudmer's gezicht. Hij greep de arm van den vindicator; hij zag, tot zijn opluchting, Vitringa haastig en manend achter mr. Theo verrijzen. — Bek dicht, idioot, je bent hier in vreemd gezelschap... 1 •—• Overal stond men op; een ober liep haastig naar het huis. Mr. Theo Brander keerde zijn bezweet, stralend gezicht naar het Duitse meisje.

PauLine war Ihr Name,

ja Name, ja Name,

'ne <>ehr pikante Dame ■—■ •—•

Vitringa gaf den oudstudent een doffe stoot in de rug, maar de vindicator voltooide onweerstaanbaar de strofe.

'ne Dame zum PLaiair —• —1

Hij had het laatste woord bijkans niet uitgezongen, of de luitenant stond voor hem en gaf hem met de witgehandschoende vingers een klap in het gezicht.

— Maul halten, Sie Hundsfottl

Rudmer draalde een tel. Hij zag hoe mr. Theo de bierpul vallen liet, en dat de straling van het vette gezicht plaats maakte voor een verduisterd purper. Rudmer s woede jegens den beschonken oudstudent en zijn haat tegen den Pruis streden kort en fel. Toen dacht hij aan de universiteit, de kroeg, de corpseer. Hij schoof zich breed en rap voor den luitenant, en slingerde de arm omhoog, om den gehaten Pruis zijn lesje te geven. —-

Sluiten