Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Onze Pieter heeft toch zo'n acte —!

Buiten streek de hete wind even over het gras, en ook de zware bladeren van de tuinheesters kwamen vol warme beroering. Binnen hing de toenemende spanning, kwelzieke vliegen doorgonsden het vertrek, de vochtige krachtige reuk van pas gezette thee dampte over de tafel.

—■ Zo'n acte...?

Pierk tilde als vermanend de mollig-ruwe hand op, en liet die weer in haar wijde zwarte rokschoot vallen.

—• De zuivelacte, Herre 1

Herre Wiarda keek zijn schoonouders beurtelings aan. Dat was het dus, wat hen op deze zondagmiddag naar hem toe had gedreven! Hij begreep de opzet in hetzelfde ogenblik: Pieter Eisinga, de rijke nietsnutter, moest in de fabriek geholpen worden; Pieter Eisinga, die zich zelf te goed waande voor het boerenbedrijf! En trek van spottende vermaaktheid en afkeer tevens trok om Herre's mond; maar hij hernam zich; hij was nieuwsgierig, hoe zij het zouden stellen.

■— Nou —• praat maar vrij uit, Heit is hier niet onder vreemden!

De schoonvader trok de stoel, die half van de tafel af stond, een paar voet dichterbij.

—• Jongen, Herre, 't leek me zo'n mooi ding voor Pieter, als hij nou eens met die acte aan de slag komen kon...

—1 Hij is niks sterk, het boerenwerk ken hij niet aan, viel de roodgestoofde moeder in, en in haar stem klaagde ziekelijke bezorgdheid voor haar enigen, verwenden zoon.

— Mem, hou je d'r nou even buiten, bitste de oude boer met een bevelend nors gebaar van de geheven elleboog; ■—• gelijk heb je, maar da&r gaat 't nou niet om...

Herre sloeg de ogen neer. De langzame en belachelijke manier, waarop zich het voorstel ging vormen, dat hij reeds doorzien had, gaf hem eensklaps een dolle lust, om te lachen. Sluwe stomkoppen! — schoot het door zijn hoofd. •—• Alsof ik niet weet, dat jullie met Pieter in je maag zitten! •—• Maar terwijl hij zich fatsoenshalve en uit een vaag medelijden met

Sluiten