Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwarte kleren stak en wier hoofd in de gouden siersels geklemd zat, lachte gebrekkig mee. En dit zachte, geslepen lachen van de vier mensen was de erkenning van de macht, die ze allen vereerden; de macht van het helder verstand, dat met die andere hogere macht, het geld, een bondgenootschap heeft aangegaan, om zich boven de rest der stervelingen te verheffen in goed en aanzien.

•— Dom, neel zei de oude boer, tussen twee korte doffe schaters door; — nee Herre, dom moet je daarvoor niet wezen —• wij kennen jóul •—-

Een oogwenk zwol koude genoegdoening in Herre; Adzer Eisinga erkende hem, erkende volmondig het doorzicht en het meesterschap van Herre Wiarda. Het was een overwinning op het koppige oude boerendom, dat altijd wantrouwig staat tegenover koopmanschap. En het betekende •—• dat wist Herre tevens — een overwinning op het schraapzuchtig karakter van Eisinga's boerenstaat, die niets zozeer vreesde als het bezit in gewaagde ondernemingen te verspelen. Adzer Eisinga zou over de brug komen zoals Abe Zijlstra en zoveel anderen, waarvan Herre geprofiteerd had; en Pieter •—1 hij mocht beheerder worden van de nieuwe fabriekl

Ze spraken niet meer over geldzaken. Na de thee wandelden Herre en Adzer een eindweegs de witte gloeiende weg op en neer, waar het loof moe en roerloos hing tussen korte, frisser uitschietende briezen. Ook des avonds bij het eten werd over Pieter en zaken niet meer gesproken. Maar toen de Eisinga s naar de uitspanning gingen, waar ze paard en wagen gestald hadden, hield Adzer een onverwachte lofrede op zijn zoon, die een diepere zin verried dan de woorden, omdat Herre er het geheime besluit uit beluisterde, dat Adzer Eisinga voor zichzelf moest hebben genomen. —

.— Ja, Pieter is niet zo goed in 't werk... Dat zag ik al voor jaren aankomen. We hebben wat met dat kind afgedokterd, zeg ik jou... Antje ken je d'r alles van vertellen. Maar nou heb ik 'm laten leren, en dat kan-ie... Voor 't zware werk is hij niet fiks, paarden en zo loopt hij uit de weg...

Sluiten