Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de fiets, die hij uit de vrachtwagen tilde, om de landweg tussen de kleine bomen en heesters af te trappen.

Het was, of er iets stokte. Af en toe kreeg Herre kleine, ongelukkige briefjes van zijn boeren. —1 „...Delen wij U mede, dat wij in geen twee weken melkcenten ontfingen..." •— ,,...de beheerder zegt hij zal naader afrekenen" — omdat de beheerder toch niets doet, zoo moet ik U zeggen dat wij al vijf dagen lang geen drup karnemelk thuis gekregen hebben..."; briefjes in allerlei schrift, onderdanig, geprikkeld, ongerust; briefjes, die Herre's argwaan wakker stekelden, en hem telkens naar de fabriek dreven, om te zien, wat er haperde met Pieter Eisinga.

Iedere keer, dat er klachten waren, lachte Pieter Eisinga, de man met de zuivel-acte; en aan die smalle, verachtelijke manier van lachen zag Herre, dat Pieter de kleine boeren met de nek aankeek. Ook Herre Wiarda had de minne boertjes van de veenstreek niet hoog. Maar hij was een goed koopman, en hij wist, dat hij ze nodig had, ze gunstig moest stemmen. Zo vaak hij weer een dunne stapel dreigementen en beklag op het lessenaartje van het benarde kantoor gooide, maakte hij zich inwendig woedend over Pieter's lome laatdunkendheid.

•—• Begrijp dan toch, dat 't onze klanten zijn, was hij bij de laatste ontmoeting uitgevallen. •—- Ze moeten betaald worden, ze horen karnemelk mee terug te nemen, ze moeten de beesten toch voeren —• we moeten ze ook van onze kant bedienen, — vrienden wil ik met hen blijven 1 Je bent te slordig, pas op verdomme, want ik kan niet hebben, dat ze me nóu de rug toedraaien] Ze gaan hier vlakbij in Groningen een coöperatie stichten, en als je niet oppast, en ze met alle touwen vastbindt, dan slepen de bliksemse kerels daar al hun melk naar toe ■—!

Pieter Eisinga zat stuurs en mokkend naar hem te luisteren, en schokte met de ingezonken schouders. Zijn magere hals draaide onrustig boven het lage boordje.

•— Ja... •— De trage onmannelijke stem was hoorbaar vijandig. — Ik betaal ze ook liever, als 'tkan... dat spreekt. Maar

Sluiten