Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volmaaktheden van het bedrijf, dat hij met een vervoering beschreef, zoals alleen waarlijk-verliefden die kunnen bezitten... Het was, of zij een verborgen bedoeling hadden, die Herre niet geheel ontging. —

Toen Kaufmann voor de tweede keer in Leeuwarden kwam, deed de Duitser kameraadschappelijk en daarbij iet of wat geheimzinnig.

Hij had nieuwe verbindingen gekregen, zo zei hij, met een Zwitsers-Franse melktrust. Het was een onderneming, die zich dagelijks uitbreidde. De heren wilden nieuwe fabrieken stichten •—1 in Duitsland, maar ook in Holland. De grootste en modernste zuivelindustrie, die er zou zijn te vinden; —■ het ging om kapitalen en kapitalen. Het enige, dat ze nodig hadden, was een man, wien men de leiding van zaken in Nederland toe kon vertrouwen, een man, die de zuivelindustrie kende, en die ten minste vijftig mille kon bijdragen. —•

Herre werd klam over zijn gehele lijf, en het hart sloeg dronken in zijn borst, toen de Duitser na de eerste omzichtige en tastende voorbereidingen lachend op hem wees:

■—• Sie, Wiarda, —• das ware wohl etwas für Sie? Sie brauchen nur ja zu sagen. •—

Herre haalde diep adem, en vroeg bedenktijd. — Das können Sie haben; aber wir wissen ja — Sie sind unser Mann, •—•

Ze spraken er die avond niet verder over, dronken een, twee flessen wijn en de Duitser werd vrolijk met de vrolijkheid van moppen, die Herre al uit de Fliegende Blatter kende, •—1 totdat Herre opsprong, om de laatste trein te halen.

Toen hij de hotelkamer van Kaufmann verliet, schommelde de trap onder zijn voeten en zijn haar was nat. Maar zijn gedachten werkten zelfbewust en gehoorzaamden aan zijn berekeningen. Vijftig mille en een directeurspost. Het geld van Antje Adzers. De bank —•

•—• Sie sind unser Mann. •—

Herre liep door de nachtelijk-stille stad, en zijn voetstappen klonken machtig tussen de verblinde huizen. De beurs lag grijs

Sluiten