Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

einde van de tafel toe te kijken, hoe mama verbitterd en wanhopig snikte, totdat tante Flora haar kort en bondig opjoeg van de stoel en naar boven stuurde.

II

In diezelfde zomer volgden er andere dingen, die Ruth deden begrijpen, dat er tussen haar ouders en oom Lex met tante Flora een scheidslijn liep, die dieper kerfde dan de geschillen over de familielegende. —• Vooral op de zondagen, als oom Lex en tante Flora kwamen dineren, en ze allemaal voor het eten in de kamer waren, hoorde ze vader geërgerd harrewarren tegen oom Lex, die meestal glimlachte en zweeg.

—- Om 's hemelswil, zei vader op een keer; •— waarvoor hebben de liberalen dan zo lang gevochten? Jij zult er heus niet komen met je socialisme. Je bent toch je radicale studentenjaren te bovenl Als je eens wist, kerel, hoe stom het volk is... 1 Ik als dokter moet dat toch zeker weten. En dat volk wil jij vrij en zelfstandig maken •—■! Goeie God •—!

Vader wond zich meer op, naarmate oom Lex hem met grijze, spotzieke ogen opnam en de rook van de dunne sigaar zwijgend tussen gespitste lippen wegblies.

—• Eergisteren nog... op de kliniek, •— ik hoor het van dokter Deynse —• komt zo'n volkskind, zo'n doeniet van achttien, negentien jaar; een zere kies. Deynse zegt, dat ze die moet laten trekken. Maar het kind wou niet, pertinent niet. En waarom niet? Omdat ze gehoord had, dat er bij het trekken van een kies wel eens een óóg meeging. Nu vraag ik je! Socialisme voor dat soort zeker... beware!

Oom Lex knipte de as van de sigaar met slanke ringvinger weg.

•—• Beste Michel, het schijnt erg moeilijk voor je te zijn, om in te zien, dat zoiets niet tegen de arbeidersklasse pleit, maar tegen de Herrenkaste zelf...

—• Herrenkaste! Herrenkastel Nu wou je me zeker weer overtuigen van de noodzaak van de klassenstrijd! Maar ik zeg je, jongetje, die bestaat niet! Als iedereen maar weet,

Sluiten