Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Johannes, en Ruth voelde zich vernederd en beschaamd door al deze goedheid. Oom Julien stuurde een postwissel van vijfentwintig gulden, waarmee ze doen mocht, wat ze wilde, en voor ze er erg in had, dacht ze aan een lange changeant-japon, die ze tegen wil en dank had moeten bekijken in een etalage aan het Grotekerksplein, maar ze vaagde het lichte, lokkende beeld onmiddellijk vol zelfbestraffing weg, en nam zich voor het geld weg te geven aan een fonds voor arme kraamvrouwen. Iedereen was lief voor haar, en erg trots op haar goede cijfers, en Ruth was diep verward en geroerd, en zag eensklaps, hoe vijandig ze zich tegen allen had gedragen. Ze bedoelden het goed met haar, ze kon er niet aan twijfelen; maar natuurlijk zagen ze het op hun wijze. Ze nam zich voor, minder opstandig te zijn; en er was die zomer een harmonie tussen haar en Carla, die iedereen, Carla misschien wel het meest, verwonderde.

Ze hadden een huisje aan zee gehuurd. Ruth werd zachtgebruind, maar het kon haar niet schelen, terwijl alle andere meisjes van haar leeftijd in donkere hooggeknoopte strandpakken onder geweldige parasols wegscholen, om hun teint niet te bederven. Ze maakte grote wandelingen in de duinen, de zon was in haar hele lichaam; ze rolde in het zand, dat glad en rul en liefkozend tegen je leden vleide, en lag met dichte ogen te luisteren naar de branding en wilde nergens aan denken, vooral aan de toekomst niet, nu alles zo vredig was. Ze had immers de tijd, ze was nog zo jong; iedereen zei het, en ze geloofde het nu zelf ook. •—•

Ernest kwam bijna elke dag over, en hij en Carla verdwenen vaak gearmd en dicht aaneen geprest in de duinen, en dat was het enige, wat een grote donkere onrust in Ruth's lijf te weeg bracht. Carla was ook lid geworden van ,,Ivy", de deftige tennisclub naar de kant van Bloemendaal, zo deftig dat de meeste meisjes van Ruth's jaren in ,,Cap" waren, en daar hoorden toch ook kinderen van dokters en leraren bij. —• Carla had veel nieuwe kennissen; ze was stralend en verloor zelfs haar hooghartige onplooibaarheid. Maar Ruth benijdde haar niet, evenmin als de zwierige battisten en mousseline

Sluiten