Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Kloos en Gorter en Van Eeden las, en waar men uitvoerig debatteerde over het naturalisme. Ruth kwam zeer onder de indruk van „Mei", en werd verliefd op den langharigen jongen man, die het 't eerst had gedeclameerd, en huilde heel erg, toen hij onverhoeds verhuisde. Ze gaven elkaar een fotografie, maar hij kuste haar niet, toen hij haar de laatste avond naar huis mocht vergezellen. Eerst schreven ze elkaar nog lange brieven; in Februari hield dat ook op. Ruth was gekwetst door deze ontrouw, en liet zich uit wraak door verschillende jongelui thuis brengen en zoenen in de gang, maar het maakte haar enkel nieuwsgieriger en verwarder, vooral van een van hen, die veroveringszuchtiger en volhardender was dan de rest en alles probeerde te krijgen. Als hij haar lang en wild geliefkoosd had, lag ze de halve nacht wakker, overal waren armen en strelende handen, en haar mond zwol in het donker na om de kussen, die ze ontvangen had, en in haar dromen verwilderden alle voorstellingen, ze zag Carla en Ernest eng-omstrengeld de duinen inwandelen, en ontwaakte met een schok. Ze hield niet van den hartstochtelijken vereerder, al liet ze zich dat hele voorjaar door hem nalopen en in de schemering van het park —• de grote omweg naar huis •—> met een ongestilde honger naar een diepere liefde betasten. In haar verbeeldingen was het geen scherpgetekend mannenbeeld, dat ze aan die gedroomde gelukkiger omarmingen koppelde —• en de jachtige onrust der laatste onervarenheid bleef van al die meisjes-avonturen over. —• Sinds Nieuwejaar had ze zich niet meer bij tante Flora vertoond; ze had het te druk met vriendinnen, bezoeken, orgelconcerten, verjaardagen. Tante Flora scheen er mistroostig onder te zijn; Ruth voelde in haar zwijgen een sombere erkenning, dat de vertrouwelijkheid en de hoop van eens niet meer gerechtigd waren. Ze was licht ontdaan en beklemd, toen tante Flora onverwacht bij haar op bezoek verscheen; ze had haar ontvangen in mama's kamer. Tante Flora zag er moe uit, het haar lag strakker en grijzer over het hoofd, de schouders stonden mager in de vale japon. Ruth had een gevoel

Sluiten