Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachten en voorgevoelens, in den mens neergelegd. En wat is dit anders dan wat de mystici noemen ,,het schouwen van God"? —

Hij herlas het met de oude, wijze en getemperde ijdelheid, zonder te zien, dat het zijn liefde voor Ruth was, die hij beschreef, de mystiek van zijn jong huwelijk. Het was dezelfde liefde, die hem zijn plichten spelenderwijs deed volvoeren. Het gaf hem de moed, een paar uur aaneen bij de oude Aaltje te zitten, die al een jaar bedlegerig was, en haar bemoedigend op de verdorde handen te kloppen; het maakte hem tot een mannelijken trooster, toen de vader van den hoefsmid •—• een van zijn ouderlingen — aan de trap van een wild paard bezweek; het liet hem vergaderingen van de kerkeraad over landerijen en inkomsten der kerk met bewonderenswaardig geduld verduren; hij luisterde welwillend naar de breedsprakige voorstellen van den broeder-boekhouder, dat men de pachten van de kerke-plaats nodig moest verhogen — ze stonden nog altijd op crisispeil, en daarvoor was nu toch geen aanleiding meer —; en terwijl hij vol nadruk beaamde, wat er gezegd was, dacht hij aan het ogenblik, waarop Ruth des avonds de bruine wrong in haar nek ontbond, het gebaar, dat elke keer opnieuw dezelfde hongerige en bewonderende tinteling in al zijn leden wekte.

XII

Voor de geopende slaapkamerkast staat Ruth en bekijkt haar kleren. Ze neuriet af en toe; het gaat een beetje vals, want zingen heeft ze nooit gekund.

De korte, onevenwichtig brede Froukje staat achter haar; het is een dorpsmeisje met verbrande nek en handen, overal gestippeld door vrolijke zonnesproeten; ze heeft het koperig haar in een rol op het hoofd gedraaid, zo slordig alsof de spelden dadelijk los zullen springen. Froukje is vol eerbied voor de mooie mevrouw van den dominee, en aan haar vriendinnen doet ze lange ademloze verhalen over het huis, en de boeken,

Sluiten