Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grootmoeder?) met de „bloemkool". Kleuren en omtrekken verbleekten; de dromen werden inhoudloos, en er bleef alleen de werkelijkheid, met de onpasselijkheden en de zonderlinge voorgevoelens... Ruth stond voor de spiegel, als de morgen rillend door de slaapkamer toog, en Froukje het warme water eindelijk boven had gesjouwd —• ja, ze moesten hier het volgend voorjaar beslist een bad laten maken —•: ze bloeide onmerkbaar, boezem en hals en heupen van een nieuwe volheid; alleen haar handen en gezicht hielden het ranke en matte, dat Rudmer zo lief had. Hoeveel vrouwen hadden vóór haar in dit huis kinderen ter wereld gebracht? Overdag, als het licht effen was en de dingen een rustige grijze bekendheid hadden, was ze niet bang voor de baring; maar er waren avonden, waarop tussen rosse en zwarte wolken onverhoedse schijnsels opsloegen, nachten zo vol schaduwig gefluister en onbegrepen zwaarmoedigheid, dat de vrees haar willoos vond; dan leek het, of ze onder een stolp zat, afgesloten van wat daarbuiten was, terwijl ze toch alles zag wat er gebeurde; een reusachtige stolp, die stemmen en tinten en gebeurtenissen dempte, waaruit ze niet zou kunnen ontsnappen en waartoe niemand toegang had... Rudmer niet en mama niet, geen mens... en zij zat daar met haar wassende zwaarte en wassende angst, en geen sterveling zag, dat de stolp er was. —■ —

Ze was dankbaar, toen de sneeuw fijn begon te jagen, en de vorst plotseling met scherpe witte wind de nachtgestalten en het schorre duister en de vrees wegblies. De tuin lag met hoge ijzige vriesverbeeldingen om de pastorie, de naakte bomen rekten zich fonkelend onder kapitelen van zilver en sneeuw tegen een blauwe hemel, die ze verloren gewaand had. Ze liep, steunend op Rudmer's arm, de weg af, ze ademde zacht hijgend, haar mond rood en jong in de bevrijdende kou. Zij sliep in die winterweken als een roos en verlangde in trotse gezondheid naar het kind. —

Het was omstreeks Nieuwjaar, toen iedereen in het dorp scheen te weten, dat de pastorie grote gebeurtenissen wachtte.

Sluiten